«Η μεγάλη πατάτα» της Στέλλας

Έγινε ενημέρωση: 10 Μαΐ

«Η μεγάλη πατάτα» είναι μια σειρά συνεντεύξεων με ανθρώπους από τον χώρο του παιδικού βιβλίου. Κεντρικό θέμα είναι οι πατάτες, σε όλες τις πιθανές μορφές τους.

Σύλληψη/Υλοποίηση: Αλίκη Γιαννάκη



Γίνεται να έχεις δουλέψει για καιρό «στο δάσος», να έχεις ταξιδέψει με έναν «μπλε κομήτη» και να έχεις εισηγηθεί σχέδια των «αόρατων πόλεων»;

Αν μιλάμε για τη Στέλλα Στεργίου, ναι, γίνεται. Οι περιπέτειές της στο μαγικό σύμπαν των κόμικς και του παιδικού βιβλίου ξεκίνησαν το 2009 και παρουσιάζονται έκτοτε σε έντυπες εκδόσεις και εκθέσεις.

Ανάμεσα στους κάθε λογής ήρωες που έχει συναντήσει, δεν θα μπορούσε να λείπει και μια… «μεγάλη πατάτα». Ας περάσουμε αμέσως στο ψητό.



Διάβασα αυτή την ερώτηση, και άρχισαν να περνάνε μπροστά από τα μάτια μου όλες οι «πατάτες» που έχω κάνει, μικρές και μεγάλες. Αλήθεια, είναι τόσες πολλές, που σίγουρα θα έφτιαχναν μια κατσαρόλα νοστιμότατου πουρέ.

Αυτή που θα μοιραστώ, δεν είναι απαραίτητα η πρώτη που έκανα στη ζωή μου, αλλά είναι αυτή που ξεχώρισε στο μυαλό μου.

Είναι σαν να τη βλέπω μπροστά μου, και ίσως να φταίει ότι κρατώ το κόμικ όπου έχει τυπωθεί.



Η πατάτα μου έγινε ενώ δούλευα πάνω «Στο δάσος», μια φανταστική περιπέτεια κόμικ που φτιάξαμε με τον Σπύρο Γιαννακόπουλο. Ένα από τα πράγματα στα οποία δίνω ιδιαίτερη προσοχή όταν σχεδιάζω είναι τα χέρια των χαρακτήρων. Κάθε φορά, μετράω τα δάχτυλα ένα ένα για να βεβαιωθώ ότι έχω ζωγραφίσει τον σωστό αριθμό και, κάθε φορά, το επιβεβαιώνω πριν καθαρογράψω το σχέδιο και μετά άντε πάλι, πριν βάλω το χρώμα.

«Στο δάσος», λοιπόν, ένας χαρακτήρας αψήφησε όλους τους ελέγχους μου και απέκτησε έξι δάχτυλα. Και δε λέω ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι με έξι δάχτυλα, αλλά όταν ένας χαρακτήρας αρχίζει με πέντε και ξαφνικά έχει έξι και καταλήγει πάλι με πέντε, μπορείς να το πεις ίσως και μια κρυμμένη πατάτα, που σας την αφήσω να την ξετρυπώσετε.


Όταν λέω ότι έχω σπουδάσει στη σχολή αρχιτεκτονικής, υπάρχει αυτόματα η αντίληψη ότι ξέρω να σχεδιάζω χώρους με μεγάλη ακρίβεια, με εξαιρετική χρήση της προοπτικής.

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δε μελέτησα την προοπτική και μόνο λανθασμένα ξέρω να τη χρησιμοποιώ.



Αυτό δε σημαίνει ότι δε μ’ αρέσει να σχεδιάζω εσωτερικούς κι εξωτερικούς χώρους, ακριβώς το αντίθετο! Για μένα η λανθασμένη προοπτική είναι μέρος του σχεδίου μου. Τοποθετώ γραμμές και χρώματα που σχηματίζουν χώρους μέσα στη συνολική σύνθεση.


...μελετήσουμε τους κανόνες της προοπτικής γιατί, από τη μία χρειάζεται να καταλαβαίνουμε τους κανόνες για να τους σπάσουμε με τον τρόπο που μας είναι χρήσιμος και από την άλλη, θα ζοριζόμαστε λίγο λιγότερο να σχεδιάσουμε ένα κόμικ.


Επειδή δεν είχα ιδέα, χρειάστηκε να το ψάξω στο ίντερνετ τι είναι. Κι επειδή δεν το έχω δοκιμάσει και είμαι πάντα περίεργη για καινούρια φαγητά θα πω: ναι αμέ!



Λίγα λόγια για την Αλίκη Γιαννάκη


Η Αλίκη ήρθε στον κόσμο του παιδικού βιβλίου το 2015 με "Το μυστικό του Αϊ-Βασίλη" (εικόνες: Πέτρος Μπουλούμπασης). Ακολούθησε το "Μαμούν", μαζί με τον Ματθαίο Αμανατιάδη, το 2020 (εκδ. Μικρή Σελήνη/ εικόνες: Στέλλα Δημητρακοπούλου).


Σύντομα θα κυκλοφορήσει "Το Νησί του Ίσην" πάλι μαζί με τον Ματθαίο (εκδ. Μάρτης / εικόνες: Ρένια Μεταλληνού ).


Εικονογραφημένα κείμενά της έχουν δημοσιευθεί σε ποικίλα μέσα, από παιδικά παιχνίδια και ρούχα έως μουσικά περιοδικά.

Παρ' όλα αυτά, είναι σχεδόν διάσημη για το κάροτ κέικ της και το μεγαλύτερο πάθος της δεν είναι άλλο από το καλλιτεχνικό πατινάζ.


120 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων